Durven vragen

In maart schreef ik de blog Gebroken nachten
Deze blog ging over onze zoon Melle en zijn slaapproblemen. Na het schrijven van die blog ging onze zoektocht verder. Wat heeft ons dat een hoop gebracht. Door zijn taalachterstand kwamen wij terecht bij PenTO een audiologisch centrum in Amersfoort.
Melle werd daar getest op zijn algemene ontwikkeling, taal en gehoor. Zijn gehoor was duidelijk onvoldoende en zijn taal liep daarom ook flink achter. Zo kwamen wij weer terecht bij de KNO-arts en kreeg Melle die zelfde week nog nieuwe buisjes.
Er ging een wereld voor hem open. Hij hoorde honden blaffen in de verte en bij elk geluid dat nieuw voor hem was vroeg hij “was dat nou?”. Dan heb je pas door dat hij dus altijd met zijn oren onderwater heeft gehoord.
Het slapen en zijn weerstand gingen met de dag vooruit en bij de na-controle bij de KNO-arts heb ik aangegeven zo ontzettend blij te zijn met deze arts. Deze buisjes hebben zijn leventje zo veranderd. Door meer weerstand en beter slapen werd Melle een vrolijk, uitdagend jongetje. Stond veel meer open voor contact en om de wereld te gaan ontdekken. Hij huppelt nu letterlijk over straat. Wat zijn wij als ouders dankbaar om te zien hoe ons kind aan het opbloeien is.

Dit betekent alleen niet dat zijn taalachterstand verdwenen is maar wel dat de weg nu vrij is om daar mee aan de slag te gaan. Dit kost tijd. Logopedie en de peuterspeelzaal zijn gestart. Het is soms lastig. Melle gaat in zijn hoofd sneller dan dat zijn spraak gaat. Hij probeerd ons van alles duidelijk te maken maar wij verstaan  hem niet. Soms weet ik niet wat hij bedoels en vul ik het voor hem in. Dat gaat vaak niet goed, ik vul het precies verkeerd in tot grote frustraties van Melle. Boos, verdrietig en driftig wordt hij daarvan. Geheel begrijpelijk want in zijn beleving heeft hij het duidelijk gemaakt wat hij bedoelt. Ik begrijp hem alleen verkeerd.

Ik heb de afgelopen maanden zoveel geleerd van dit jongetje van maar 2 jaar!
Het is niet goed om het maar in te vullen wat ik denk, wat hij bedoelt. Nee, ik moet hem vragen stellen totdat ik weet wat hij bedoelt. Door dat te doen, hem bij de hand te pakken en te vragen is hij als een blad omgeslagen en zijn mijn ogen geopend. Want dit is niet alleen met een jongetje van 2 jaar wat ik moet doen. Niet mijn conclusie trekken zonder vragen te stellen, niet het antwoord maar invullen. Nee, eerst vragen en luisteren naar het antwoord. of je nu 2 jaar bent, al jaren een goede vriend, collega of familie. Niet invullen maar durven te vragen. Het antwoord zal je soms verbazen!

2 gedachten over “Durven vragen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *