Het zomerfeest

Het is nog voor 8 uur als ik samen met onze dochter op de fiets stap. Vandaag is het zomerfeest op school. Een dag vol vrolijke activiteiten. Één groot feest voor de hele basisschool. Gisteravond ben ik samen met 3 andere ouders van school begonnen met het versieren van het plein. Nu ga ik samen met onze dochter uit groep 3 de laatste ballonnen ophangen. Samen lopen wij het plein van groep 7/8 en de klas van het asiel zoekerscentrum op. Bij de tafeltennistafel staan kinderen van het AZC. Ze hebben de tas met ballonnen al gevonden en staan fanatiek met ze alle ballonnen te blazen. Zonder veel woorden nodig te hebben sta ik daar met een clubje van 15 AZC kinderen het schoolplein te versieren. Zij blazen de ballonnen en ik maak er een knoop in. Met een lintje aan de ballon mogen de kinderen ze ophangen onder het afdak. Ondertussen maak ik grote trossen. Met hun grote donkere glinster ogen helpen ze hard mee. De spanning is van hun gezichten af te lezen. Ze hebben zin in het feest. Elk kind helpt even hard mee.

Langzaam stroomt het schoolplein vol met ouders en kinderen. De bovenbouwkinderen komen zonder ouders en gaan onder het afdak waar de ballonnen worden opgehangen staan om te wachten op de bel. Ondertussen ben ik klaar met de grote ballonnen trossen en loop naar de ingang van het plein om deze op te hangen. Dan hoor ik twee grote knallen. Ik draai me om en zie de kinderen van het AZC staan. Ze staan te kijken naar een groepje kinderen uit de bovenbouw die giebelend onder het afdak staan. Ik zie 2 kapotte ballonnen hangen.

Ik denk op dat moment ‘ach wat zonde maar ja kan gebeuren’. De kinderen blazen nieuwe ballonnen en hangen die weer op. Ik ga ook verder en hang de tweede tros ballonnen bij de andere ingang. Precies op het moment dat ik om het hoekje verdwijn hoor ik nog meer knallen. Ik loop terug en zie het groepje AZC kinderen verslagen staan kijken. Ze kijken toe hoe de kinderen uit de bovenbouw de ballonnen voor de lol kapot staan te slaan. De ballonnen die zij hebben opgeblazen en opgehangen. Er blijven maar enkele ballonnen gespaard.

En precies op dat moment gaat de bel. De kinderen rennen naar binnen. Het zomerfeest gaat beginnen. En ik fiets schamend met een steen in me maag naar huis.

2 gedachten over “Het zomerfeest”

  1. Mooi geschreven Neline en leuk dat je geholpen hebt bij het versieren! Niet mooi: die kinderen die moedwillig uit baldadigheid vernielen wat voor anderen mooi is en van betekenis! En dan in dit geval ook nog de kinderen van asielzoekers raken, al hadden ze het waarschijnlijk ook gedaan bij anderen, gewoon omdat het een soort gedrag is wat veel te veel toegestaan wordt: ”och, ik plaag toch maar!” Maar het maakt vaak zoveel meer kapot dan ze zich beseffen. Gaandeweg het lezen dacht ik eigenlijk, dat het effect van de knallen van de knappende ballonnen de kinderen van de asielzoekers heel erg had doen laten schrikken, associatie met de oorlog…Maar dat hebben deze kinderen dan waarschijnlijk toch niet meegemaakt.
    En ik dacht: wat ga je zeggen tegen deze 7/8 groepers, wat ga je er aan doen?

    1. Precies wat ik ook dacht tijdens het lezen Else.

      Hoe vaak gebeurt dit ook in de ”grote mensen wereld”.
      Daar waar jij met zoveel liefde passie,inzet en enthousisme aangebouwd hebt. Wordt zomaar in een moment door anderen(ontwetend) afgebroken.
      Er staan te veel mensen met tranen en een gebroken hart te kijken naar hun kapotte dromen.

      Daarom is het heel belangrijk om onze kids te leren wat de gevolgen van hun onbedoelde acties bij anderen aanricht.

      Goed gedaan Neline, goed om het te delen!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *