Mijn mama werkt in badpak in KEK-mama

 

Na een aantal weken radiostilte besluit ik dat de vakantie nu echt voorbij is voor mij. Ik kruip weer in de bloggerspen. Dat komt omdat ik vanmiddag in mijn bikini in de tuin heerlijk in de zon ben gaan zitten. Zoonlief ligt even in bed en mijn dochter speelt naast me in het zwembadje. Ik heb een heerlijk koud glas sparood en een tijdschrift gepakt. Het zomerboek van KEK-mama. Zodra ik de eerste bladzij omsla zie ik mezelf in de inhoudsopgave. Wat raar is dat om jezelf zo te zien. Vooral omdat het in een badpak is. Het onderwerp is ‘mijn mama werkt in badpak’. Samen met nog 3 andere moeders ben ik benaderd om aan dit onderwerp mee te doen. Geen moment over nagedacht en meteen vol mondig JA gezegd. Wanneer kom je nou als badjuf in zo’n leuk blad? Dus heb ik de kans gepakt en ben ervoor gegaan. Ik had er zin in en zou het gewoon wel even doen. Nou zo naief kan ik dus soms zijn. De avond voor de fotoshoot sloeg me enthousiasme in eens om. ‘Oh nee Neline weet je wel wat dat betekent? Weet je wel wat je morgen gaat doen? Straks klap je dicht? Straks zien de foto’s er niet uit en kan iedereen je bekijken! Oh no help!’
De ochtend van de fotoshoot
Al vroeg in de ochtend zat ik op de fiets om de kinderen naar mijn ouders te brengen. Nog even een peptalk van mijn moeder en een rij voorzichtig in zo’n grote stad van mij vader rijd ik in de auto van mijn moeder naar Amsterdam. Gelukkig kan ik op die rust momenten mezelf ook een peptalk geven. Vooral niet dicht klappen of de slappe lach krijgen was mijn doel. En zo ging het de hele auto rit door. Keurig op tijd belde ik aan. Haalde nog 1 keer diep adem en zei tegen mezelf “je bent 31, getrouwd met een geweldige man, troste mama van 2 kindjes en zwanger van een derde kind. Je durft voor 100 mensen in je badpak te werken zonder onzeker te worden dan moet het nu voor 4 mensen ook gaan lukken. Kom op jij durft dit”.
Twee lange trappen moest ik omhoog om op een oude zolder etage te komen die volledig wit was. De visagiste, fotograaf, en de bleedredactie zaten voor me klaar. Daar was dat moment waar ik altijd zo’n hekel aan heb. Alle 4 bekeken ze mij van top tot teen. Ik werd als eerste beoordeeld op mijn uiterlijk. Gelukkig gleed die onzekerheid snel van me af. Door hun enthousiasme vergat ik dat eerste moment meteen. Ze gingen aan de slag. Meteen in de make-up en het bekijken van mijn werkbadpak. Conclusie: die kon echt niet voor een fotoshoot. Aan dat badpak met lange pijpjes en volledig afgesloten zitten natuurlijk niet veel vrouwelijke kanten. Alhoewel het een heerlijk badpak is om in te werken snapte ik dat het voor de shoot niet helemaal geschikt is. Gelukkig hadden zijn meerdere opties voor mij klaar gelegd voor het geval dat.
Dan is daar weer zo’n onzeker momentje. Het moment dat je achter het omkleedscherm weg stapt en ik voor mijn gevoel naakt voor 4 vreemde mensen moet gaan staan. De fotograaf legde uit wat de bedoeling was en daar begon het geflitst. Ik liep wat onzeker rondjes en probeerde op mijn leukst te lachen. Van binnen dacht ik ‘wat ben ik hier aan het doen’. Maar of ze zo bij alle vrouwen hebben gedaan of alleen bij mij weet ik niet maar het werkte. Door hun complimentjes kreeg mijn zelfvertrouwen een boost en ik voelde dat ik het leuk ging vinden. Het bleef natuurlijk wel raar maar ik deed het en durfde mijn echte lach te laten zien. Voor ik het wist was het voorbij en konden we het eind resultaat bekijken op de laptop. WOW ben ik dat? Ontzettend gaaf om jezelf dan terug te zien. Okay ik geef toe: ik zag bij de eerste paar foto’s vooral heel veel borsten. Zij waren het er alle 4 over eens dat het juist zo vrouwelijk maakt. De keuze welke foto het zou worden liet ik aan hun over. Ik kleedde mij om en reed weer naar huis. In de auto besefte ik dat een paar jaar geleden ik dit niet gedurfd had en nou had ik het gedaan. Alleen die ervaring al heeft me een enorme boost gegeven. Wat het eind resultaat ook zou worden ik ging stralend en opgelucht naar huis.

Terwijl ik met mijn gezin in Italie was kwam het zomerboek uit. Ik moest dus nog even wachten om het zelf te zien. En nu zit ik hier met het boek in mijn handen te kijken naar mezelf. Gelukkig zie ik ook echt Neline in de foto en klopt het interview helemaal. Het was een gave ervaring, goed voor mijn zelfvertrouwen. Toch ben ik blij dat ik in mijn werk die onzekerheid niet voel en net zoals de kinderen durf mee te spelen in het water zonder over mijn uiterlijk na te denken.

 

3 gedachten over “Mijn mama werkt in badpak in KEK-mama”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *