Nog heel even

Gisteravond zat ik, zoals elke avond, weer even op het randje van me bed. Even lekker weg te dromen….

Ik kijk in het wiegje naast me. Daar ligt onze baby in een diepe slaap. Ik staar naar haar en blijf nog even kijken hoe prachtig mooi ze is. Nog zo klein en kwetsbaar, maar ondertussen alweer 5 maanden. De laatste fase van het “baby zijn” is begonnen. Nog even en ze valt niet meer in m’n armen in slaap als ik bij een vriendin koffie aan het drinken ben. Nog heel even en ze slaapt niet meer elke nacht in haar kleine wiegje naast me. Nog heel even en dan wordt de wereld weer een stukje groter.

Maar voor nu mag de wereld nog even blijven zoals die voor je is. Je bent een vrolijke kleine baby die het liefst altijd bij mama is. Lach je naar iedereen om je heen, begin je te gillen als je broer en zus gekke dansjes voor je doen. Maar wel met mama in de buurt. Alleen dan zijn andere mensen leuk.

Want zoals pas geleden op mijn verjaardag. Een aantal mensen duikt boven op je voor dat ene lachje, je ziet mij ineens niet meer en plots komen er dikke tranen en ben je ontroostbaar totdat mama daar weer om de hoek komt.

Ben je dan vanaf je geboorte al eenkennig? Nee hoor. Door 9 maanden bij mij in m’n buik zijn we samen 1 geworden. Je kent mijn hartslag, mijn geur en mijn ademhaling. Vanaf dat je bent geboren heb ik je verzorgd, gevoed, geknuffeld en gekoesterd. Bij mama ben je veilig en word je beschermd. De wereld die in razend tempo groter wordt is leuk, maar ook zo spannend en bij mama op de arm blijft het dan veilig en goed.

Misschien voor de opa’s en oma’s ietsjes minder leuk. Misschien voelt het als afwijzen of lijkt het alsof je eenkennig bent, maar je wereld is voor nu al wel groot genoeg. Je bent nog eventjes mijn kleine baby die genoeg heeft aan papa en mama. Die veilig in onze armen naar iedereen lacht en ontzettend lief is.

Lastig voor mij? Integendeel. Ik geniet er intens van. Ik zie hoe je me volgt en graag bij me bent. Hoe graag je nog bij me ligt en dat ik het nog net win van het speelgoed in de box. Jouw wereld veilig is met mij in de buurt. Nog heel even zijn we 2 handen op 1 buik. Nog heel even is ons huis gevuld met baby. Nog heel even voelt het dat je nog even alleen van mij bent!

2 gedachten over “Nog heel even”

  1. Wat prachtig gedaan!!
    En dat knuffelen en stoeien met poepoe komt nog wel . Wat maakt het uit er zijn nog vier knuffelaars en stoeiers voor haar. Strakkies kan ze lekker meedoen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *