Het letterfeest

Na 6 weken zomervakantie gaat op 21 augustus de wekker weer. Wij maken ons alle 4 klaar voor Josja haar eerste schooldag. Met haar nieuwe rugtas, broodtrommel en beker fietsen we naar school. Aangekomen op school zetten we met met lichtelijks spanning haar fiets in het grote fietsenhok en lopen hand in hand het schoolplein op. “Het letterfeest” verder lezen

Wonen in Klazienaveen

Ik ben Elke van Elke blogt  Ik ben mama van Gijs (2), juf, getrouwd met Jan en we hebben een tijdje geleden een klushuis gekocht waar we druk mee bezig zijn (ik zal je de details besparen). We wonen in het mooie Klazienaveen in Drenthe, vlakbij de Duitse grens. Dat je daar ook nog heel erg leuk kunt wonen vertel ik je vandaag. “Wonen in Klazienaveen” verder lezen

Mijn jackpot

Vanmorgen ging ik vroeg de deur uit om Josja naar school te brengen. Josja fietst vooruit en ik fiets zo hard als ik kan achter haar aan. Melle zit bij mij achterop en Jolien daar weer achter in de fietskar. Het is koud maar na een flinke klim omhoog bij het station voel ik daar niks meer van. Josja zet haar fiets in de stalling en geeft ons alle 3 nog een dikke kus. Voor het raam zwaaien we nog even naar haar en stappen weer op de fiets om naar het consultatiebureau te gaan. Jolien wordt volledig goed gekeurd op haar eerste bezoek bij de kinderarts. “Mijn jackpot” verder lezen

Te handig

In 1993 kochten wij ons eerste huis, een mooie 2-onder1-kap. Een unieke kans. voor een voordeliger prijs dan een normale 2-onder1-kap. Een kans die je niet snel krijgt als starter.
Een L-kamer van 10 meter. We gingen beiden in een hoek staan en dachten tjeetje wat een afstand. We waren diep onder de indruk. “Te handig” verder lezen

Ameland

Het is ruim 34 jaar terug dat wij voor het eerst naar Ameland gingen. Samen met ons eerste kindje , 4 maand jong, stapten we bij Holwerd op de boot voor twee weken zomervakantie. Ook hond Bobbie ging mee. Het was begin augustus en we hadden al wekenlang schitterend zomerweer! Het was echt genieten voor ons als kersverse ouders. Zodra we aan boord stapten was het gedaan met het mooie weer. Het waaide zo hard, dat ik Haar stevig tegen me aan moest klemmen, zodat ze niet uit mijn armen kon waaien.
Het was echt griezelig, maar gelukkig kwamen we veilig aan bij ons huisje. Het weer bleef de hele vakantie zo slecht, dat ik maar één keer heb geprobeerd om een strandwandeling te maken. Het was geen doen, dus staakte ik de poging maar snel weer. “Ameland” verder lezen

Wonen in Twello

Twello de plaats waar ik mijn geluk gevonden heb – mijn lieve stoere man Jos – moet niet zo moeilijk zijn om te promoten.

Twello de geboorteplaats van mijn man, nooit of te nimmer wil hij hier weg.

Twello een heerlijk groen dorp, klein genoeg om veel leuke mensen te kennen en groot genoeg om niet iedereen te kennen en je af en toe nog anoniem te voelen.

Twello waar onze droom uit kwam 3 gezonde lieve kinderen.

Twello waar we ons 1e huisje kochten, onze creativiteit op los lieten en waar onze Kids geboren werden en gelukkig opgroeiden..

Twello het dorp waar je als excuus gebruikt dat je bij je Kids moet blijven in de speeltuin, maar onder tussen een deel van je heerlijke sociale leven daar liet afspelen met de nodige theetjes en andere drankjes en heel veel gezelligheid. “Wonen in Twello” verder lezen

Durven vragen

In maart schreef ik de blog Gebroken nachten
Deze blog ging over onze zoon Melle en zijn slaapproblemen. Na het schrijven van die blog ging onze zoektocht verder. Wat heeft ons dat een hoop gebracht. Door zijn taalachterstand kwamen wij terecht bij PenTO een audiologisch centrum in Amersfoort.
“Durven vragen” verder lezen

Wonen in Utrecht

Ooit ben ik beland in Utrecht. Niet toevallig maar zeer bewust.
Ik ben opgegroeid in Harderwijk op de bosrijke Veluwe en toen kende ik Utrecht alleen van de landkaart. Het leek mij een verschrikkelijke stad om te wonen. Er stonden alleen maar snelwegen omheen. Wat een herrie, wat een drukte en wat een stank zal dat zijn! Ik was er toen nog nooit geweest. “Wonen in Utrecht” verder lezen

Zwangerschapsverlof

Een paar dagen eerder dan de officiële datum ga ik met zwangerschapsverlof.
Het leek allemaal nog erg ver weg.
Maar ineens is daar die laatste werkdag.
Terwijl de dagen korter en kouder worden heb ik mijn werk overgedragen. Mijn kluisje is leeg en mijn badjas gaat in de was,
laat ik al mijn zwemleskindjes met vertrouwen achter aan mijn twee vervangers. Deze week heb ik nog één keer achterom gekeken. “Zwangerschapsverlof” verder lezen

Door een gekleurde bril

Om maar met de deur in huis te vallen: ik ben nogal conservatief. Ik ben vóór een duidelijke procedure in het asielbeleid. En ik ben ervoor dat mensen, die onrechtmatig of voor hun eigen gewin in Nederland verblijven, teruggaan naar hun land van herkomst wanneer dat veilig is.
Ik houd niet van demonstraties, stille tochten zijn niets voor mij. En tóch liep ik deze week mee in iets dergelijks. Voor het eerst en waarschijnlijk ook voor het laatst in mijn leven. “Door een gekleurde bril” verder lezen